Eksperymentalny film Silviana Furada, który całkowicie zrywa z tradycyjnym kinem narracyjnym. Obrazem jest jednolita, monolityczna barwa niebieska, podczas gdy widzowie słyszą złożoną warstwę dźwięku obejmującą czytane teksty i muzykę. To prowokacyjne, konceptualne dzieło sztuki, które wyzwala konwencjonalne rozumienie kina i zmusza do głębokiej refleksji.